کمال گرایی چیست؟
کمال گرایی یک مفهوم فلسفی و روانشناختی است که به تمایل یا همچنین ایده آلگرایی اشاره دارد. این مفهوم بیانگر تمایل انسان به جستجوی کمال، به دست آوردن بالاترین سطح عملکرد، تلاش برای بهبود مستمر و دستیابی به حالتی ایده آل است.
کمال گرایی در اصل یک مفهوم ذهنی است که به تمایل فرد به بهبود خود و خواستهها، و علاقه زیاد به دست آوردن کمال در هر زمینهای اشاره دارد. افراد کمال گرا در تلاشند تا کارها، رفتارها و فرآیندهایشان به صورت بینقص و بیعیب باشند و همچنین خود را به عنوان شخصی کامل و بینقص پذیرفته کنند.
به طور کلی، کمال گرایی میتواند مزیتها و مشکلاتی را در زندگی فرد ایجاد کند. از یک جنبه، این تمایل به بهبود و پیشرفت میتواند فرد را به موفقیت و عملکرد بالاتر برساند. اما از طرف دیگر، این تمایل میتواند باعث اضطراب، استرس و ناراحتی شود. افراد کمال گرا ممکن است درگیر جزئیات کوچک شوند و در نتیجه از لذت کارها و تجربهها بینصیب بمانند.
در ادبیات روانشناسی، کمال گرایی به عنوان یکی از مؤلفههای نارسایی های فردی و اختلالات روانشناختی مورد بررسی قرار گرفته است. در برخی موارد، کمال گرایی میتواند به شکلی بیش از حد اندازه باشد و به عنوان اختلال شناختی شناخته شود، که به عنوان اختلال کمال گرایی شناخته میشود. افرادی که از این اختلال رنج میبرند، به طور مداوم به دنبال کمال هستند و برای رسیدن به این هدف، خود را به فشارها و استرسهای زیادی میاندازند.